[CMI Galiza] parabéns + multitude (Toni Negri)

[Lars]

Mundo said:
> Olá,
>
> Aqui o Mundo ao teclado, logo de tanto tempo... Se intervenho agora é
porque vejo que estades a tratar o tema do EuroMayDay (acó em Genebra,
também estamos a preparar a cousa desde o colectivo de precari  s de
SUD).
> Como já vos comentei tempo há tenho-o mais difícil para levar um
seguimento cotiá, embora poida fazer algum que outro esforço adicional
de
> participaçom de quando em vez, como é agora o caso.
>
> Aliás, no meu colectivo galego (Alternativas Nómadas) também estamos
metidos no tema do Euro-MayDay, quando menos desde o foro de Londres,
onde
> contactamos, por certo, coas gentes do Indymadiaq, às que voltamos a ver
no foro que organizarom em Málaga. De feito, para mais indicaçons,
Alternativas Nómadas somos um dos colectivinhos que asinarom a
declaraçom
> de Middlesex : http://www.euromayday.org/2005/adesioni_middlesex.php).
Nem
> que dizer tem que a idea de um MayDay na Galiza pareceria-nos fenomenal.
Mesmo tivemos ocassom de falar de esta possibilidade na Corunha polo
Nadal, ainda que constatavamos que a cousa estava ainda um tanto verde.
>
> Enfim, que todo o que se poida fazer neste senso, melhor que melhor.
>
> Paso agora rapidamente a respostar a Lars, pois as suas qüestons, aliás
de
> pertinentes e necessárias, tocam-me de jeito especial, dado o meu
interesse pessoal polo laboratório italiano.
>
> Sobre a validez dos conceitos, entendo que nom há um outro critério para
falar de isto que o de mete-los em prática. Dito de outro jeito, sem
desenvolver umha praxe cognitiva no seo das multitudes carece de senso
falar de validez do próprio conceito. A raçom é-che-vos bem simples, na
teoria do movimento que se está a desenvolver actualmente partindo das
tradiçons do pós-operaismo italiano e do pós-estruturalismo francés, nom
se parte de umha idea de validaçom empírica positivista de tipo
> decimonónico, mas de umha idea de experimentaçom dos conceitos ao jeito
zapatista : já sabedes, aquilo do "caminar preguntando..."
>
> Daquela, a cousa nom é tanto preguntar-se pola "validez" (prática
ideologizante onde as houver em todos os seus usos "empiristas", de Hume
a
> Kropotkin, pasando por Popper) de conceitos como "multitudes",
> "precariado", "império" e outros desenvoltos no laboratório italiano (o
que poderia levar, aliás, a umha trampa mistificadora dos mesmos), mas
de
> experimenta-los como praxe cognitiva artelhadora do antagonismo social,
isto é, observar se na prática som operativos noutros territórios (nalgo
de isto andamos cos debates da nossa lista ;
> http://es.groups.yahoo.com/group/alternativasnomadas/).
>
> Pessoalmente, entendo que estes conceitos disponhem de um grande
potencial
> ainda por desenvolver no conjunto das sociedades europeo-occidentais.
Assi, por exemplo, as reflexons de esta corrente do movimento sobre os
câmbios pós-fordistas, parecem-me especialmente interessantes para
abordar
> fenómenos que já som realidades no território galego  (do just in time
de
> Inditex até a robotizaçom de Citroën, passando polas estratégias de
financiarizaçom de FENOSA). Neste senso, "contaminar-se" das ideas
italianas (e francesas, pois também por terras galas andam nisto)
parece-me que poderia ser de grande utilidade à hora de artelhar essas
resistências e alternativas das que falava Lars.
>
> Por último, eu nom vejo contradiçom entre estética e política. Para min
som dimensons diferentes e relacionadas : toda política tem a sua
conceiçom  estética e toda estética comporta umha conceiçom política.
Assi, o stalinismo nom se pode comprender sem o "realismo socialista",
nem
> o realismo socialista poderia ter existido sem o estalinismo.
>
> Cousa bem distinta é se pensamos que pode ser útil um mero traspasso de
conceitos (dimensom política) e símbolos (dimensom estética) do
> laboratório italiano (p.ex. a idea multitudes e a image de San
Precario).
> Neste caso, a minha resposta seria negativa: entendo aliás que esta
crítica da apropriaçom do alheo sem experimentaçom própria é umha das
aportaçons históricas do galeguismo ao movimento na Galiza.
>
> En efecto, se pensamos que largar umhas ideas sem que comportem umha
prática é estética (e nom umha estética determinada) entendo que
invalidamos a própria idea de estética. Pola contra, se experimentamos
um
> prazer na praxe cognitiva estamos no ámbito de umha estética concreta, a
estética do movimento que nada tem que ver com outras (falsas por
ideológicas) estéticas.
>
> Presuponho, com todo, que o Lars devia andar a pensar um pouco neste
senso
> também... Nom si, meu ?
>
> Bom, espero nom ter dado moito a chapa e que esta intervençom tenha a
sua
> utilidade.
>
> Grande abraço,
> Mundo.
>
>
>
>
>
>
> --------------------------------------------------------------------------------
>
> olá xentes
>
> aínda non teño solventado o problema da conectividade; escrebo para
animarvos no curre que estades facendo e plantexarvos unha cuestión
teórica de cara ao MayDay deste ano á que lle levo dando voltas: a que
se
> refire aos conceitos promovidos polo laboratorio italiano, en especial
os
> de Toni Negri en relación á "multitude" e a súa aplicación práctica nas
últimas mobilizacións.
>
>
> Gostaría saber qué opinades ao respeito, de cara a esa proposta de
editorial conxunta co CMI Madiaq sobre o MayDay. Son conceitos válidos?
Pode artellarse unha resistencia/ alternativa efectiva en base a eles?
Son
> máis estéticos que políticos? Cómo o vedes?
>
> Saúde,
> Lars.
>
Efectivamente, por ahí é por onde ía a miña cuestión. Eu tiven a
oportunidade de descubrir todos eses conceitos ao tempo que participaba no
MayDay do ano pasado en Barcelona e que xurdía como réplica do anterior en
Milano. A cuestión que traio aquí ven xustamente da miña experiéncia alí,
onde ao final do evento se plantexaron unha série de autoautocríticas.
Unha delas foi xustamente a validez, ou polo que dis, a utilidade dos
métodos de comunicación que se empregaron, materializados na simboloxía e
máis en concreto nos cartaces e demais material de difusión. Segundo
algunhas opinións, e eu coincido con elas, esa aposta limitou a
participación ás élites xa conectadas con este movemento, sen que
conseguira conectar realmente ás/coas masas de precariado e cos barrios
operarios de bcn, que realmente son significativas e a elas ía dirixido o
evento. Como contrapunto arguíase que aquela era a primeira toma de
contacto, e que por tanto era natural que esa importación do evento se
dera "tal cal" reproducindo sen modificalo o modelo italiano. En fin, pode
darse por válida esta segunda argumentación, pero opino que facer eso sen
máis non funcionaría no caso galego. Cheguei a esta conclusión ao tratar
de respostar por qué de Italia o movemento se implanta en Barcelona, e non
en Madrid que levan tempo mostrando adhesión ao movemento italiano, ou a
calquera dos países que teñen ao lado. Atopei a resposta ao darme conta de
que Italia sí está ao lado de Barcelona: o Mediterráneo en realidade leva
operando como canle de comunicación dende fai séculos, e puiden comprobar
como efectivamente existen unha serie de recursos comunicativos
preestablecidos que facilitaron esa transmisión; supoño que a eso se lle
chama cultura mediterránea.

Nós non compartimos ese vínculo. E xustamente a maior eiva dese movemento
está en que non ten desenvoltos mecanismos de comunicación que funcionen á
marxe desa cultura mediterránea. De feito, si seguimos a liña pola que
transita, atoparemos que é a xente de madiaq a que toma o testigo e
continúa o seu desenvolvemento e posta en práctica, até que mostra os seus
resultados no Foro Social de Málaga nesa proposta de investigación-acción
participativa .

Descartado o vínculo mediterráneo, cabe perguntarse como poñer en práctica
eses conceitos no noso espazo biopolítico; esa foi a pergunta que me
fixen, e que despois de tratar de respostar sen éxito, soltei agora na
lista. Por tanto, efectivamente, o meu plantexamento responde -debo decir
que sen sabelo- a esa aportación histórica do galeguismo que sinalabas.

A miña primeira tentativa foi a da imaxe que vos xunto. Identifiquei na
figura de San Precario o elemento de maior significancia dos que teñen
producido os compañeiros italianos; dado o arraigo do catolicismo e os
seus símbolos na nosa própria cultura deducín que podería funcionar, pois
leva unha compoñente humorística que pode funcionar. Pero tal como o
presentaban (mirade
http://www.local.attac.org/attac83/IMG/jpg/sprecario.jpg aínda que
deberían poder atoparse outras a maior resolución aquí:
http://www.sanprecario.info/ ) non transmitía dun golpe de vista o que
tratan de expresar. A miña solución foi simplificar a imaxe no busto
orante situando arredor os obxectos da súa devoción, para facilitar así a
identificación do espectador coa imaxe, de tal forma que formule un "Eu,
precario", que entendo que é a base principal para que a xente se
identifique e consecuentemente se adhira ao movemento do precariado. Acho
que esa idea do precariado é o acerto fundamental, e que ese debe ser o
noso ponto de partida, tanto para elaborar unha simboloxía própria como
para  xenerar unha nova linguaxe que permita transmitir todo eso.

Por eso a miña idea era facer un editorial con esa imaxe e unha pequena
vista de ollos dos conceitos e experiéncias prévias, de cara a soltar a
idea para ser traballada entre toda a xente que visita o CMI nos meses
previos ao MayDay, coa idea -esperanzada- de que chegara a cuallar e que
se materializara nun MayDay na Galiza cun discurso axeitado á nosa
realidade. A idea sería propoñer a elaboración colectiva dun glosario de
termos que se irían incorporando, e así iríamos poñendo en común o que
sabemos e facilitaríamos o procesamento do existente para xenerar un
código adaptado á nosa realidade. O texto do editorial non o dou
terminado, pero xúntovos o que escrebín até agora (está repetido, faltan
cachos, sen terminar e todo eso, pero así podedes ter unha idea de por
onde estou tirando) a ver cómo o vedes ou como o podemos elaborar entre
tod  s.

E por máis que busco, non atopo outros elementos que poidan funcionar,
alén do santino. A estética do material de propaganda do MayDay de BCN é a
que podedes ver en http://www.euromayday.org. A min lémbrame ao material
de Manu Chao/ Amparanoia e á Feira das Mentiras... coincido nas críticas
que o califican de demasiado abstracto, non sei vós que opinades... Eso no
que se refire á experiéncia do MayDay pasado. Ademais desa experiéncia,
penso que debemos contar coa da xente de Madiaq, que como xa dixen tomaron
o testigo e foron desenvolvendo a idea até que presentaron o resultado do
seu traballo no Foro Social de Málaga en forma de libro e cartografía do
território biopolítico desa zona. Fixérono en base a tres eixos:
precariado, especulación e migracións, e o traballo realmente foi un
acerto. De ahí veu a proposta de cartografía dos movementos sociais na
Galiza que fixen no editorial anterior, pois pareceume algo bastante
efectivo como punto de inicio o de recoñecerse no entorno no que un
interactúa. Pero ao mesmo tempo, atopo que cada vez se consolida máis a
idea dos migrantes como un dos sectores dese precariado: e tanto en BCN
coma a xente de Madiaq o enfocan coma os migrantes que chegan ao seu
territorio; é evidente que non podemos importar tal cual o discurso no seu
estado actual xa que no noso caso nós proprios somos os migrantes que
chegamos a outros territorios, e de feito o da emigración alcanza tal
dimensión que é un dos elementos fundamentais da nosa cultura -ou eso
entendo eu. E penso que xustamente é por ahí por onde pode chegar a nosa
aportación a este movemento, xa que nós somos migrantes tanto coma
precarios, ou precarios en tanto que migrantes... non sei.

En fin que até aquí é onde chegaron as miñas tentativas e experimentacións
teóricas. Do que teño ganas é de pasar á práctica con todo esto; nunha
primeira fase na rede, para promover a comunicación, e ogallá, despois na
rúa, sobre o traballo de reflexión conxunta feita entre tod  s.

Idealmente ese editorial debería xenerar unha lista de distribución de
correo que poña en contacto a toda a xente interesada en reflexionar sobre
estas cuestións e despois organizar un hipotético mayday, para non
restrinxir os espazos de organización a unha unica cidade ou centro
social, senón a todo o país permitindo a incoporación da xente que non
está físicamente nel.

PS: a todo esto: estivestes no Foro Social de Málaga? Imperdonabel, eu
tamén asistín e non sabía que estabades alí!! De feito nin me atrevín a
abrir a boca cando na asamblea da Casa de Iniciativas se tratou de
enumerar os sitios onde podía celebrarse MayDay este ano, por que pensei
que era o único galego nela! De feito teño un material para entregarlle a
Cesar Brandariz (non coñeceredes? Estou tratando de contactar con él dende
entón para esto) que ao parecer tamén asistiu pero marchou antes da
asamblea.


Saúde,
Lars.



-------------- próxima parte ----------
An embedded and charset-unspecified text was scrubbed...
Name: globalización.txt
Url: http://lists.indymedia.org/pipermail/imc-galiza/attachments/20050225/c5c527a8/attachment.txt 
-------------- próxima parte ----------
Um anexo que não estava em formato texto não está incluído...
Nome : precario.jpg
Tipo : image/jpeg
Tam  : 22568 bytes
Descr: não disponível
Url  : http://lists.indymedia.org/pipermail/imc-galiza/attachments/20050225/c5c527a8/attachment.jpg